پرتو جواد گذری بر زندگی امام جواد (ع) مجید رستنده امام ابوجعفر محمّد بن علی ـ علیه السّلام ـ ملقّب به «جواد» نهمین امام معصوم شیعیان است. این امام در روز دهم رجب سال 195 هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشود. برخی تاریخ ولادت آن حضرت را نوزدهم رمضان سال 195 دانستهاند. نام شریف آن حضرت «محمّد» و کنیۀ مبارکش «ابوجعفر» است. لقبهای امام جواد ـ علیه السّلام ـ را متعدّد ذکر کردهاند؛ از جمله: تقی، جواد، مختار، منتجب، مرتضی، قانع و عالم. مادر ایشان «امّ ولدی» بود که وی را «سبیکه» و «سمانۀ مغربیّه» میگفتند و امام رضا ـ علیه السّلام ـ او را «خیزران» مینامید.

وقت، برتر از طلا ملّتهايي كه از وقت حداكثر بهره را برده و ميبرند، در حقيقت به زندگي خويش عمق بیشتر ميبخشند و آن را بیش از پیش غني ميسازند، چرا كه ميدانند «وقت» چونان آبي است كه همواره جريان دارد و هرگز به عقب بر نخواهد گشت. از همين روست كه گفتهاند: «وقت طلاست.» ناگفته پيداست كه انسان در زندگي مادّي خود چيزي گرانبهاتر از طلا نميشناخته و نميشناسد كه وقت را با آن بسنجد از اين رو وقت را با طلا مقايسه و برابر كرده است، هر چند همه به خوبي ميدانند كه وقت بسيار گرانبهاتر از طلاست و به هيچ وجه نميتوان آن را با ارزشهاي مادّي سنجيد. و من الله الت

گهواره مجید رستنده آقا رضا تازه صاحب فرزندی شده بود و میخواست گهوارهای برای فرزندش تهیّه کند. او به یاد استاد رستم، نجّار محلّهشان، افتاد و بیدرنگ به نزد او رفت تا برای نورسیدهاش گهوارهای بسازد. استاد رستم نجّار سفارش هممحلّهای خود را پذیرفت و به او گفت که یک هفته بعد برای بردن گهواره مراجعه کند. آقا رضا شاد و سر حال به خانه برگشت و موضوع را به همسرش گفت و در موعد مقرّر به سراغ استاد نجّار رفت تا گهواره را تحویل بگیرد. استاد رستم گفت: فعلاً چوب مناسب گهواره پیدا نکردهام، برو هفتۀ دیگر بیا. آقا رضا رفت و پس از هفتهای دوباره به سراغ استاد

رهرو چالاک مروری بر زندگی ابوعلی سینا مجید رستنده ابوعلي حسين بن عبدالله فيلسوف و پزشك و نويسندة پرآوازه ايراني در صفر سال 370 هـ.ق. در روستاي خرمثين (خورميثن) از توابع بخارا چشم به جهان گشود. حسين كه در ساية حمايت پدر و مادرش عبدالله و ستاره رشد ميكرد، نشانههاي هوش و نبوغ را در اعمال و رفتار خود ظاهر ميساخت. او در كودكي و نوجواني پس از فراگيري قرآن و دانشهاي ادبي و ... به اهتمام پدرش در نزد ابو عبدالله ابراهيم بن حسين ناتلي به تحصيل بيشتر علوم پرداخت و در اندك زماني كتابهاي منطق و اقليدس و المجسطي را نزد استاد يا با مطالعة شخصي فرا گرفت. آنگاه به م